تحت شرایط نژاد پروبیوتیک ممکن است به عنوان تنها عامل ترش شدن در شیر استفاده شود. بهر حال در برخی مواد استفاده از کشت میکروبی بهتر پشتیبانی می شود. فرآورده های لبنی پروبیوتیک داشتن مشخصه های خوب ارگانولیپتیک (محرک) نشان داده اند و ماندگاری ارگانیسم های پروبیوتیک در طول عمر قفسه ای محصولات عالی است. بقاء و شمار سلولهای پایدار باکتری پروبیوتیک وابستگی های متفاوتی به نژادها و سازندگان دارند. جامعه علمی نیز توجه شایانی به شناسایی درست نژادهای پروبیوتیک کرده است. برای حفظ اطمینان در فرآورده های پروبیوتیک تمرکز دادن پایدار خوب باکتری در محصولات مصرف کننده در طول عمر قفسه ای شان مهم است. بعلاوه طعم خوشایند و بافت جذاب فرآورده های لبنی، توجه به پیام سلامتی فرآورده ضروری است.

در سرتاسر 10 سال گذشته فهم چگونگی کنترل ارگانیسم های پروبیوتیک در فرآورده های شیری رشد کرده است. عمل پرورش پروبیوتیک که از آن صحبت می شود شبیه به عمل کشت باکتری اسیدلاکتیک است. بهرحال برخی نژادها برای هیجان محیطی خیلی حساس هستند. هر کس باید ملاحظاتی به تغییرات بالقوه در مشخصه های پروبیوتیک اتخاذ کند به نژادها باید ویژگی هایشان از سالی به سالی دیگر حفظ شود. این موضوع می تواند با یک روش سیستماتیک کاری و پرهیز از انتشار متوالی تکرار شده گارانتی شود.

در چارچوب پروژه –EU سرمایه گذاری شده نمایش عاملیت تغذیه ای غذاهای پروتیوتیک به تلاشهایی برای نشان دادن عاملیت ارگانیسم های پروبیوتیک انتخابی بوده است. یکی از وظایف پروژه نشان دادن عمل کشت شروع کننده پروبیوتیک، ثبات نگهداری شان و پایداری در فرآورده های لبنی ترش شده بود. در یک پروژه –EV FLAIR سرمایه گذاری شده قبلی AGRF – CT 91-0053 مدل آزمایشی – راهنما برای ارزیابی مشخصه های تخمیری ارگانیسم های پروبیوتیک توسعه یافت. این مدل اکنون در تولید فرآورده های لبنی ترش به کار می رود. در این مقاله ها بر قواعد عمل کشت شروع کننده پروبیوتیک و ثبات پایداریشان به همان اندازه استفاده از کشت در تخمیرهای لبنی و ماندگاریشان در فرآورده های تخمیر شده متمرکز می شویم.

فایل پاورپوینت 23 اسلاید