کمرویی یک ناتوانی و معلولیت فراگیر اجتماعی است. در هر جامعه درصد قابل توجهی از کودکان، نوجوانان و بزرگسالان با این اختلال رفتاری و عامل بازدارندۀ رشد شخصیت اجتماعی مواجه هستند. در بسیاری از مواقع کمرویی «اصلی‌ترین مانع شکوفایی قابلیت‌ها، خلاقیت‌ها و ایفای مسئولیت‌هاست».
کمرویی به یک معنا، یک نقیصۀ جدی در زندگی فردی و خانوادگی و خسران حیات اجتماعی است. همیشه توده‌ای از ابرهای تیرۀ کمرویی، طلوع خورشید وجود و ظهور استعدادهای نهفتۀ خیل نوجوانان و جوانان مستعد و هوشمند را پنهان می‌کند.
جامعۀ اسلامی ما بیش از هر زمان دیگر نیازمند انسان‌هایی پویا و کوشا، هوشمند و خلاق، متعهد و مسئولیت‌پذیر و متخلق به فضیلت‌ها و شجاعت‌های اخلاقی است. بنابراین نباید پدیدۀ کمرویی به عنوان یکی از اساسی‌ترین آفات رشد متعادل در خانواده‌ها و جامعۀ اسلامی، فراگیر شود. بدون تردید اختلال کمرویی، قابل پیش‌گیری و درمان است.