- تعمیق در باره‌ی راه‌کار « امر به معروف و نهی از منکر» در متون کلاسیک فارسی.

- آشنایی با شیوه ی ارشادی امر و نهی در اندیشه‌ی سعدی.

- ارائه‌ی الگویی درست و موثر از « امر به معروف و نهی از منکر» برای جامعه‌ی معاصر

« امر به معروف و نهی از منکر» که از بنیانی ترین راه کارهای اصولی ادیان است، طرحی وحیانی در جهت ایجاد جامعه‌ای سالم است.

جنبه‌ی فردی امر به معروف و نهی از منکر بدون ساختار و كاركرد

جنبه‌ی گروهی امر به معروف و نهی از منکر ساختارمند و دارای مكانیزم.

تعریف لغوی

در لسان العرب آمده است:«والمعروف صذّ المنکر... ما یستحسن من الافعال». (ابن منظور ج9 1413) و« والمنکر ... و هو ضد المعروف و کل ما قبحه الشرع و حرّمه و کرهه هو منکر...»

تعریف اصطلاحی

واژه‌ی«امر» در اصطلاح آن است که مهتری کهتری را گوید: افعل! و او مرید آن باشد که بکند.

در کتاب اصول الفقه «طلب با دو شرط دلالت بر وجوب می کند1- از شخص عالی صادر شده باشد.2- عاری باشد از قرینه ای که دلالت استحباب یا جواز کند» (ولایی 1387:65). معانی امر در قران و سنت بعث و تحریک(اقیمواالصلاه)،تهدید(اعملوماشئتم)، استحباب، اباحه، تعجیز و تسخیرو... آمده است (ولایی ص6-66).

امر بر دو قسم است: 1-مولوی2- ارشادی. در واقع، در هر واجبی دو امر وجود دارد: « یکی اولی و مولوی و حقیقی که بر آن ثواب و عقاب مترتب است مثل امر«صلّ»«صم». دیگری امری ثانوی که ارشاد به امر اولی است. پس مکلّف اگر نماز بخواند هر دو امر را فرمانبرداری کرده است»(همان ص67).

واژه‌ی «نهی» در اصطلاح « هر کلامی را که دلالت بر درخواست ترک کند، اطلاق می شود». اقسام نواهی در قران بدین صورت است: « صیغه ی نهی(ولاتقربوا مال الیتیم)،امری که دلالت بر ترک کند(ذروا ظاهرالاثم و باطنه)، ماده‌ی نهی(ینهی عن الفحشا)، ماده ی تحریم(قل انماالفواحش)، نفی حلیت(لایحل لکم ان ترثوا النسا)، نفی فعل(فلاعدوان الا علی ا لظالمین)، مقارنه و وعید و...(همان ص70-69)

فایل پاورپوینت 23 اسلاید